Posted by on 19 kwietnia 2018

Obustronne 95% przedziały ufności dla wskaźników odpowiedzi zostały obliczone przy użyciu dokładnej metody opartej na rozkładzie beta. Pacjenci z brakującymi danymi po 12 lub 24 tygodniu po leczeniu, w tym ci, którzy odpadli, byli uznawani za pacjentów z niewydolnością wirusologiczną. Dostępne są statystyki opisowe, takie jak liczba obserwacji, średnia i odchylenie standardowe dla zmiennych ciągłych i zliczeń oraz wartości procentowe dla zmiennych dyskretnych. Do wszystkich analiz wykorzystano oprogramowanie SAS dla systemu operacyjnego UNIX (SAS Institute). Wyniki
Podstawowa charakterystyka demograficzna i kliniczna
Tabela 1. Tabela 1. Podstawowe cechy demograficzne i kliniczne 34 uczestników badania. Badanie CORAL-I objęło 34 pacjentów, w tym 29 pacjentów (85%) z zakażeniem HCV genotypem 1a. Mediana czasu od przeszczepienia wątroby wynosiła 3,3 roku. Ogółem 76% pacjentów miało genotyp IL28B inny niż CC, 71% było uprzednio leczonych terapią peginterferonem-rybawiryną, a 85% otrzymywało reżim immunosupresyjny oparty na takrolimusie (Tabela 1).
Skuteczność leczenia
Tabela 2. Tabela 2. Odpowiedź w trakcie i po leczeniu. Do 4. tygodnia leczenia poziom HCV RNA spadł do mniej niż 25 IU na mililitr u wszystkich 34 pacjentów (Tabela 2); u wszystkich pacjentów poziom HCV RNA wynosił poniżej 25 IU na mililitr po zakończeniu leczenia. W odniesieniu do pierwotnego punktu końcowego, 33 z 34 pacjentów miało utrzymującą się odpowiedź wirusologiczną po 12. tygodniu leczenia, z szybkością 97% (95% przedział ufności [CI], 85 do 100). U jednego pacjenta nie wystąpiła trwała odpowiedź wirusologiczna z powodu nawrotu w dniu 3. po leczeniu. Nie wystąpiły nawroty po 12 tygodniu po leczeniu; 33 z 34 pacjentów (97%) miało utrzymującą się odpowiedź wirusologiczną w 24 tygodniu po leczeniu. U wszystkich 5 pacjentów zakażonych genotypem 1b (100%) i 28 z 29 pacjentów zakażonych genotypem 1a (97%) utrzymywała się odpowiedź wirusologiczna. Pozostały pacjent miał związane z opornością warianty R155K w NS3, M28T i Q30R w NS5A i G554S w NS5B w czasie nawrotu, z których żaden nie występował na początku. Wariant NS3 Q80K był obecny u 11 z 29 pacjentów (38%) z zakażeniem HCV genotypem 1a na początku, w tym u pacjenta z nawrotem, który miał zerową odpowiedź na wcześniejsze leczenie peginterferonem-rybawiryną. Warianty w pozycjach związanych z opornością w NS3, NS5A i NS5B obserwowano u co najmniej pacjenta na linii podstawowej (Tabela
Bezpieczeństwo
Tabela 3. Tabela 3. Zdarzenia niepożądane i nieprawidłowości laboratoryjne. Zdarzenia niepożądane były częste, chociaż większość miała łagodny lub umiarkowany stopień nasilenia (Tabela 3). Najczęstszymi działaniami niepożądanymi były zmęczenie, ból głowy i kaszel. Żaden z pacjentów nie miał odrzucenia przeszczepu i nie było zgonów podczas badania. Jeden pacjent przerwał badanie leku po 18 tygodniu z powodu wysypki, upośledzenia pamięci i lęku. Zdarzenia te oceniono jako mające uzasadnioną możliwość powiązania z badanymi lekami; miały umiarkowaną intensywność. U tego pacjenta utrzymywała się odpowiedź wirusologiczna 12 tygodni po wcześniejszym zakończeniu leczenia. Dwoje pacjentów (6%) miało ciężkie zdarzenia niepożądane. Informacje na temat tych dwóch pacjentów zostały przedstawione w Dodatku Uzupełniającym.
Nieprawidłowości laboratoryjne stopnia 3. były rzadkie i nie obserwowano żadnych nieprawidłowości stopnia 4. Stopień 3 podniesienia poziomu bilirubiny ogółem obserwowano u dwóch pacjentów (6%), występujących w ciągu pierwszych 8 dni leczenia w obu przypadkach. Żaden pacjent nie miał żółtaczki ani żółtaczki. Zwiększenie całkowitego stężenia bilirubiny w przeważającej mierze odzwierciedla podwyższone wartości bilirubiny pośredniej, co jest zgodne z hamowaniem białka 1B1 przenoszącego aniony organiczne przez inhibitory proteazy. U jednego pacjenta, całkowite stężenie bilirubiny było przejściowo podwyższone w dniu 92, do wartości ponad 2-krotnie przekraczającej górną granicę prawidłowego zakresu (głównie wynikało to z podwyższonego poziomu pośredniej bilirubiny), a poziomy aminotransferazy alaninowej były przejściowo podwyższone. 85, do wartości przekraczającej 3-krotność górnej granicy normalnego zakresu. Wartości powróciły do normalnego zakresu w dniu 120 i dniu 4 po leczeniu. Ze względu na utrzymujące się niewielkie podwyższenie poziomu aminotransferazy alaninowej podczas leczenia, wykonano biopsję wątroby. Biopsja wykazała znacznie mniej zapalenia martwicy niż biopsja wstępna, co jest zgodne z rozpoznaniem HCV (ryc. S2 w Dodatku Aneks). U tego pacjenta utrzymywała się odpowiedź wirusologiczna w 12. tygodniu po leczeniu.
Obniżenie stopnia 2. poziomu hemoglobiny (8 do <10 g na decylitr) wystąpiło u dziewięciu pacjentów (26%) [patrz też: sklep z koszulkami, naklejka na legitymację, frezy do paznokci ]

Powiązane tematy z artykułem: frezy do paznokci naklejka na legitymację sklep z koszulkami

Posted by on 19 kwietnia 2018

Obustronne 95% przedziały ufności dla wskaźników odpowiedzi zostały obliczone przy użyciu dokładnej metody opartej na rozkładzie beta. Pacjenci z brakującymi danymi po 12 lub 24 tygodniu po leczeniu, w tym ci, którzy odpadli, byli uznawani za pacjentów z niewydolnością wirusologiczną. Dostępne są statystyki opisowe, takie jak liczba obserwacji, średnia i odchylenie standardowe dla zmiennych ciągłych i zliczeń oraz wartości procentowe dla zmiennych dyskretnych. Do wszystkich analiz wykorzystano oprogramowanie SAS dla systemu operacyjnego UNIX (SAS Institute). Wyniki
Podstawowa charakterystyka demograficzna i kliniczna
Tabela 1. Tabela 1. Podstawowe cechy demograficzne i kliniczne 34 uczestników badania. Badanie CORAL-I objęło 34 pacjentów, w tym 29 pacjentów (85%) z zakażeniem HCV genotypem 1a. Mediana czasu od przeszczepienia wątroby wynosiła 3,3 roku. Ogółem 76% pacjentów miało genotyp IL28B inny niż CC, 71% było uprzednio leczonych terapią peginterferonem-rybawiryną, a 85% otrzymywało reżim immunosupresyjny oparty na takrolimusie (Tabela 1).
Skuteczność leczenia
Tabela 2. Tabela 2. Odpowiedź w trakcie i po leczeniu. Do 4. tygodnia leczenia poziom HCV RNA spadł do mniej niż 25 IU na mililitr u wszystkich 34 pacjentów (Tabela 2); u wszystkich pacjentów poziom HCV RNA wynosił poniżej 25 IU na mililitr po zakończeniu leczenia. W odniesieniu do pierwotnego punktu końcowego, 33 z 34 pacjentów miało utrzymującą się odpowiedź wirusologiczną po 12. tygodniu leczenia, z szybkością 97% (95% przedział ufności [CI], 85 do 100). U jednego pacjenta nie wystąpiła trwała odpowiedź wirusologiczna z powodu nawrotu w dniu 3. po leczeniu. Nie wystąpiły nawroty po 12 tygodniu po leczeniu; 33 z 34 pacjentów (97%) miało utrzymującą się odpowiedź wirusologiczną w 24 tygodniu po leczeniu. U wszystkich 5 pacjentów zakażonych genotypem 1b (100%) i 28 z 29 pacjentów zakażonych genotypem 1a (97%) utrzymywała się odpowiedź wirusologiczna. Pozostały pacjent miał związane z opornością warianty R155K w NS3, M28T i Q30R w NS5A i G554S w NS5B w czasie nawrotu, z których żaden nie występował na początku. Wariant NS3 Q80K był obecny u 11 z 29 pacjentów (38%) z zakażeniem HCV genotypem 1a na początku, w tym u pacjenta z nawrotem, który miał zerową odpowiedź na wcześniejsze leczenie peginterferonem-rybawiryną. Warianty w pozycjach związanych z opornością w NS3, NS5A i NS5B obserwowano u co najmniej pacjenta na linii podstawowej (Tabela
Bezpieczeństwo
Tabela 3. Tabela 3. Zdarzenia niepożądane i nieprawidłowości laboratoryjne. Zdarzenia niepożądane były częste, chociaż większość miała łagodny lub umiarkowany stopień nasilenia (Tabela 3). Najczęstszymi działaniami niepożądanymi były zmęczenie, ból głowy i kaszel. Żaden z pacjentów nie miał odrzucenia przeszczepu i nie było zgonów podczas badania. Jeden pacjent przerwał badanie leku po 18 tygodniu z powodu wysypki, upośledzenia pamięci i lęku. Zdarzenia te oceniono jako mające uzasadnioną możliwość powiązania z badanymi lekami; miały umiarkowaną intensywność. U tego pacjenta utrzymywała się odpowiedź wirusologiczna 12 tygodni po wcześniejszym zakończeniu leczenia. Dwoje pacjentów (6%) miało ciężkie zdarzenia niepożądane. Informacje na temat tych dwóch pacjentów zostały przedstawione w Dodatku Uzupełniającym.
Nieprawidłowości laboratoryjne stopnia 3. były rzadkie i nie obserwowano żadnych nieprawidłowości stopnia 4. Stopień 3 podniesienia poziomu bilirubiny ogółem obserwowano u dwóch pacjentów (6%), występujących w ciągu pierwszych 8 dni leczenia w obu przypadkach. Żaden pacjent nie miał żółtaczki ani żółtaczki. Zwiększenie całkowitego stężenia bilirubiny w przeważającej mierze odzwierciedla podwyższone wartości bilirubiny pośredniej, co jest zgodne z hamowaniem białka 1B1 przenoszącego aniony organiczne przez inhibitory proteazy. U jednego pacjenta, całkowite stężenie bilirubiny było przejściowo podwyższone w dniu 92, do wartości ponad 2-krotnie przekraczającej górną granicę prawidłowego zakresu (głównie wynikało to z podwyższonego poziomu pośredniej bilirubiny), a poziomy aminotransferazy alaninowej były przejściowo podwyższone. 85, do wartości przekraczającej 3-krotność górnej granicy normalnego zakresu. Wartości powróciły do normalnego zakresu w dniu 120 i dniu 4 po leczeniu. Ze względu na utrzymujące się niewielkie podwyższenie poziomu aminotransferazy alaninowej podczas leczenia, wykonano biopsję wątroby. Biopsja wykazała znacznie mniej zapalenia martwicy niż biopsja wstępna, co jest zgodne z rozpoznaniem HCV (ryc. S2 w Dodatku Aneks). U tego pacjenta utrzymywała się odpowiedź wirusologiczna w 12. tygodniu po leczeniu.
Obniżenie stopnia 2. poziomu hemoglobiny (8 do <10 g na decylitr) wystąpiło u dziewięciu pacjentów (26%) [patrz też: sklep z koszulkami, naklejka na legitymację, frezy do paznokci ]

Powiązane tematy z artykułem: frezy do paznokci naklejka na legitymację sklep z koszulkami