Posted by on 19 kwietnia 2018

Infekcja wirusem zapalenia wątroby typu C (HCV) jest wiodącym wskazaniem do przeszczepienia wątroby na całym świecie, a schematy leczenia interferonem są związane z niskim odsetkiem odpowiedzi ze względu na ograniczające leczenie efekty toksyczne u pacjentów po przeszczepieniu wątroby poddanych immunosupresji. Ocenialiśmy wolny od interferonu reżim inhibitora NS5A ombitasvir, w którym zastosowano rekombinowany inhibitor rytonawiru o nazwie ABT-450 (ABT-450 / r), nieinhibozydowy inhibitor polimerazy NS5B dasabuvir oraz rybawirynę u biorców przeszczepu wątroby z nawrotowym genotypem HCV infekcja. Metody
Do badania zakwalifikowano 34 pacjentów po przeszczepie wątroby, u których nie stwierdzono zwłóknienia ani łagodnego włóknienia, którzy otrzymali ombitasvir-ABT-450 / r (w dawce 25 mg ombitasiru raz na dobę, 150 mg ABT-450 i 100 mg rytonawiru), dasabuwirem (250 mg dwa razy na dobę) i rybawiryną przez 24 tygodnie. Wybór początkowej dawki rybawiryny i kolejne modyfikacje dawki w przypadku niedokrwistości pozostawiono w gestii badacza. Pierwszorzędowym punktem końcowym skuteczności była utrzymująca się odpowiedź wirusologiczna 12 tygodni po zakończeniu leczenia.
Wyniki
Spośród 34 uczestników badania 33 miało utrzymującą się odpowiedź wirusologiczną w 12 i 24 tygodniu po leczeniu, z szybkością 97% (95% przedział ufności, 85 do 100). Najczęstszymi działaniami niepożądanymi były zmęczenie, ból głowy i kaszel. Pięciu pacjentów (15%) wymagało erytropoetyny; żaden pacjent nie wymaga transfuzji krwi. Jeden pacjent przerwał badania z powodu zdarzeń niepożądanych po 18. tygodniu, ale utrzymywał odpowiedź wirusologiczną. Monitorowano poziomy we krwi inhibitorów kalcyneuryny i modyfikowano dawki w celu utrzymania poziomów terapeutycznych; podczas badania nie zaobserwowano epizodu odrzucenia przeszczepu.
Wnioski
Leczenie wielostronnym schematem stosowania ombitaswiru-ABT-450 / r i dasabuwirem z rybawiryną było związane z niskim odsetkiem ciężkich działań niepożądanych i wysokim odsetkiem utrzymującej się odpowiedzi wirusologicznej u pacjentów po przeszczepieniu wątroby z nawracającym zakażeniem HCV genotypem 1, historycznie trudnym. w leczeniu. (Finansowane przez AbbVie, numer CORAL-I ClinicalTrials.gov, NCT01782495.)
Wprowadzenie
Wirus zapalenia wątroby typu C (HCV) stanowi globalne wyzwanie w zakresie opieki zdrowotnej, z około 170 milionami osób przewlekle zakażonych.1 W 2012 r. Na całym świecie wykonano około 24 000 przeszczepów wątroby, przy czym największy odsetek wykonano z powodu choroby wątroby wywołanej HCV. w Stanach Zjednoczonych ponad 40% rejestrujących na liście oczekujących na przeszczepienie wątroby jest zakażonych HCV. 3,4 Po przeszczepieniu wątroby nawrót zakażenia HCV jest powszechny wśród biorców z wiremią przed przeszczepieniem. Postęp w fibrylizacji może być przyspieszony a obciążenie wirusem HCV może być znacznie zwiększone u pacjentów otrzymujących immunosupresję po przeszczepieniu w porównaniu z pacjentami nie poddawanymi przeszczepowi.7-9 Marskość wątroby rozwija się u 20 do 30% osób zakażonych HCV w ciągu 5 lat po przeszczepieniu.10,11 w wyniku tych powikłań zakażenie HCV stało się główną przyczyną śmierci u biorców wątroby. Wskaźnik przeżycia pacjentów i przeszczepów jest znacznie niższy wśród pacjentów zakażonych HCV niż wśród osób, które otrzymały przeszczep wątroby z powodu cholestatycznej lub związanej z alkoholem choroby wątroby.
Skuteczny klirens HCV po transplantacji wątroby może zmniejszyć ryzyko kolejnych powikłań związanych z HCV, takich jak postęp do marskości i utraty przeszczepu.13-16. Standardową opieką w leczeniu nawracającego zakażenia HCV genotypem po transplantacji wątroby było 48 tygodni leczenia. peginterferon z rybawiryną, chociaż odsetek odpowiedzi wynoszący od 13 do 43% jest ogólnie niższy niż 40 do 52% wśród pacjentów nie poddawanych przeszczepowi, częściowo z powodu ograniczających działanie efektów toksycznych .5,15,17-19 Ponadto, terapie oparte na interferonie mogą indukować alloimmunologiczne uszkodzenie przeszczepu, zmniejszając przeżycie pacjenta i przeszczepu.16,20
Inhibitory kalcyneuryny, takie jak takrolimus i cyklosporyna, są kluczowymi elementami najbardziej aktualnych reżimów immunosupresyjnych po transplantacji. Długotrwałe narażenie na inhibitory kalcyneuryny może progresywnie zaburzać czynność nerek, zmniejszając klirens rybawiryny. W związku z tym zwiększona ekspozycja na rybawirynę może zwiększać częstość i ciężkość niedokrwistości hemolitycznej związanej z rybawiryną, zwykle wymagającej zastosowania krwiotwórczych czynników wzrostu, transfuzji krwi lub obu. Leczenie HCV inhibitorem proteazy pierwszej generacji, boceprewiru lub telaprewiru, w połączeniu z peginterferonem i rybawiryną powoduje, że wśród biorców po przeszczepie wątroby odsetek odpowiedzi wynosi 20 do 71%; jednak klinicznie znaczące skutki uboczne tych schematów, zwłaszcza niedokrwistość i infekcje, ograniczały ich stosowanie.21-24 Ponadto interakcje między lekami między inhibitorami proteazy i inhibitorami kalcyneuryny mogą wymagać modyfikacji dawki i monitorowania.
Badania kliniczne III fazy doustnego, bez interferonu, bezpośredniego działania przeciwwirusowego złożonego ombitywiru
[podobne: hostessy fordanserki, bluzy patriotyczne, kasetony świetlne ]

Powiązane tematy z artykułem: bluzy patriotyczne hostessy fordanserki kasetony świetlne

Posted by on 19 kwietnia 2018

Infekcja wirusem zapalenia wątroby typu C (HCV) jest wiodącym wskazaniem do przeszczepienia wątroby na całym świecie, a schematy leczenia interferonem są związane z niskim odsetkiem odpowiedzi ze względu na ograniczające leczenie efekty toksyczne u pacjentów po przeszczepieniu wątroby poddanych immunosupresji. Ocenialiśmy wolny od interferonu reżim inhibitora NS5A ombitasvir, w którym zastosowano rekombinowany inhibitor rytonawiru o nazwie ABT-450 (ABT-450 / r), nieinhibozydowy inhibitor polimerazy NS5B dasabuvir oraz rybawirynę u biorców przeszczepu wątroby z nawrotowym genotypem HCV infekcja. Metody
Do badania zakwalifikowano 34 pacjentów po przeszczepie wątroby, u których nie stwierdzono zwłóknienia ani łagodnego włóknienia, którzy otrzymali ombitasvir-ABT-450 / r (w dawce 25 mg ombitasiru raz na dobę, 150 mg ABT-450 i 100 mg rytonawiru), dasabuwirem (250 mg dwa razy na dobę) i rybawiryną przez 24 tygodnie. Wybór początkowej dawki rybawiryny i kolejne modyfikacje dawki w przypadku niedokrwistości pozostawiono w gestii badacza. Pierwszorzędowym punktem końcowym skuteczności była utrzymująca się odpowiedź wirusologiczna 12 tygodni po zakończeniu leczenia.
Wyniki
Spośród 34 uczestników badania 33 miało utrzymującą się odpowiedź wirusologiczną w 12 i 24 tygodniu po leczeniu, z szybkością 97% (95% przedział ufności, 85 do 100). Najczęstszymi działaniami niepożądanymi były zmęczenie, ból głowy i kaszel. Pięciu pacjentów (15%) wymagało erytropoetyny; żaden pacjent nie wymaga transfuzji krwi. Jeden pacjent przerwał badania z powodu zdarzeń niepożądanych po 18. tygodniu, ale utrzymywał odpowiedź wirusologiczną. Monitorowano poziomy we krwi inhibitorów kalcyneuryny i modyfikowano dawki w celu utrzymania poziomów terapeutycznych; podczas badania nie zaobserwowano epizodu odrzucenia przeszczepu.
Wnioski
Leczenie wielostronnym schematem stosowania ombitaswiru-ABT-450 / r i dasabuwirem z rybawiryną było związane z niskim odsetkiem ciężkich działań niepożądanych i wysokim odsetkiem utrzymującej się odpowiedzi wirusologicznej u pacjentów po przeszczepieniu wątroby z nawracającym zakażeniem HCV genotypem 1, historycznie trudnym. w leczeniu. (Finansowane przez AbbVie, numer CORAL-I ClinicalTrials.gov, NCT01782495.)
Wprowadzenie
Wirus zapalenia wątroby typu C (HCV) stanowi globalne wyzwanie w zakresie opieki zdrowotnej, z około 170 milionami osób przewlekle zakażonych.1 W 2012 r. Na całym świecie wykonano około 24 000 przeszczepów wątroby, przy czym największy odsetek wykonano z powodu choroby wątroby wywołanej HCV. w Stanach Zjednoczonych ponad 40% rejestrujących na liście oczekujących na przeszczepienie wątroby jest zakażonych HCV. 3,4 Po przeszczepieniu wątroby nawrót zakażenia HCV jest powszechny wśród biorców z wiremią przed przeszczepieniem. Postęp w fibrylizacji może być przyspieszony a obciążenie wirusem HCV może być znacznie zwiększone u pacjentów otrzymujących immunosupresję po przeszczepieniu w porównaniu z pacjentami nie poddawanymi przeszczepowi.7-9 Marskość wątroby rozwija się u 20 do 30% osób zakażonych HCV w ciągu 5 lat po przeszczepieniu.10,11 w wyniku tych powikłań zakażenie HCV stało się główną przyczyną śmierci u biorców wątroby. Wskaźnik przeżycia pacjentów i przeszczepów jest znacznie niższy wśród pacjentów zakażonych HCV niż wśród osób, które otrzymały przeszczep wątroby z powodu cholestatycznej lub związanej z alkoholem choroby wątroby.
Skuteczny klirens HCV po transplantacji wątroby może zmniejszyć ryzyko kolejnych powikłań związanych z HCV, takich jak postęp do marskości i utraty przeszczepu.13-16. Standardową opieką w leczeniu nawracającego zakażenia HCV genotypem po transplantacji wątroby było 48 tygodni leczenia. peginterferon z rybawiryną, chociaż odsetek odpowiedzi wynoszący od 13 do 43% jest ogólnie niższy niż 40 do 52% wśród pacjentów nie poddawanych przeszczepowi, częściowo z powodu ograniczających działanie efektów toksycznych .5,15,17-19 Ponadto, terapie oparte na interferonie mogą indukować alloimmunologiczne uszkodzenie przeszczepu, zmniejszając przeżycie pacjenta i przeszczepu.16,20
Inhibitory kalcyneuryny, takie jak takrolimus i cyklosporyna, są kluczowymi elementami najbardziej aktualnych reżimów immunosupresyjnych po transplantacji. Długotrwałe narażenie na inhibitory kalcyneuryny może progresywnie zaburzać czynność nerek, zmniejszając klirens rybawiryny. W związku z tym zwiększona ekspozycja na rybawirynę może zwiększać częstość i ciężkość niedokrwistości hemolitycznej związanej z rybawiryną, zwykle wymagającej zastosowania krwiotwórczych czynników wzrostu, transfuzji krwi lub obu. Leczenie HCV inhibitorem proteazy pierwszej generacji, boceprewiru lub telaprewiru, w połączeniu z peginterferonem i rybawiryną powoduje, że wśród biorców po przeszczepie wątroby odsetek odpowiedzi wynosi 20 do 71%; jednak klinicznie znaczące skutki uboczne tych schematów, zwłaszcza niedokrwistość i infekcje, ograniczały ich stosowanie.21-24 Ponadto interakcje między lekami między inhibitorami proteazy i inhibitorami kalcyneuryny mogą wymagać modyfikacji dawki i monitorowania.
Badania kliniczne III fazy doustnego, bez interferonu, bezpośredniego działania przeciwwirusowego złożonego ombitywiru
[podobne: hostessy fordanserki, bluzy patriotyczne, kasetony świetlne ]

Powiązane tematy z artykułem: bluzy patriotyczne hostessy fordanserki kasetony świetlne