Posted by on 28 maja 2018

Był rok 1933. Stany Zjednoczone znalazły się w fazie poważnego spowolnienia gospodarczego, które miało stać się Wielkim Kryzysem. Dane z 1929 r. Pokazały, że amerykańskie wydatki na opiekę zdrowotną osiągnęły 4% produktu krajowego brutto USA, co stanowiło rzekomo zagrożenie dla odbudowy finansowej kraju. Po prawie rocznej pracy Komitet Kosztów Opieki Medycznej, któremu przewodniczył dr Ray Lyman Wilbur, prezes Uniwersytetu Stanford, opublikował swoje ustalenia i zalecenia.1 Pierwsze zalecenie dotyczące śmiałości brzmiało: Służba medyczna powinna być w większym stopniu dostarczone przez grupy lekarzy i pokrewnych praktyków, zorganizowane w taki sposób, aby utrzymywać wysokie standardy opieki i utrzymywać osobiste relacje między pacjentami a lekarzami. Komitet osiągnął to zalecenie po przejrzeniu dowodów na to, że środowisko grupowej praktyki zazwyczaj zapewniało lepszą jakość i bardziej wydajną opiekę niż dezagregowane formy praktyki. Niemniej jednak – z godnymi uwagi wyjątkami, takimi jak Klinika Mayo, System Zdrowia Geisinger, Kaiser Permanente (gdzie pracuję) i inne odosobnione przypadki zintegrowanych systemów dostarczania opartych na praktykach grupowych – przejście, do którego powołała się komisja, nie miało miejsca. Uważam, że tym razem musi się wydarzyć.
Stany Zjednoczone muszą udostępnić ubezpieczenie zdrowotne wszystkim obywatelom. Niedawny eksperyment w Massachusetts pokazał, że można uzyskać prawie uniwersalny zasięg, ale odpady wynikające z niepotrzebnej i niebezpiecznej opieki muszą zostać wyeliminowane, jeśli system ma być finansowo zrównoważony. Główną przyczyną niepotrzebnej opieki jest kosztowna napar z drogiej technologii i opłata za usługi lekarzy.2 Większość lekarzy chce zrobić to, co należy, dla swoich pacjentów. Najłatwiej jest im to zrobić, gdy ich decyzje dotyczące tego, jakie świadczenia są świadczone, są kierowane, w miarę możliwości, przez naukę i potrzeby pacjentów, a nie przez osobiste względy finansowe. Cel ten można osiągnąć w miarę dobrze poprzez spodziewaną wypłatę grupy lekarzy, która z kolei płaci lekarzom odpowiednie pensje. Specjalna komisja Massachusetts ds. Systemu płatności za opiekę zdrowotną ogłosiła niedawno, że zamierza odejść od opłaty za usługę na rzecz potencjalnych płatności, uważając, że zmiana ta może znacznie spowolnić wzrost wydatków na opiekę zdrowotną.
Ale jest problem. Okazało się, że spodziewana płatność za usługi lekarzy dobrze sprawdza się na poziomie grupy medycznej lub systemu opieki zdrowotnej, ale nie na poziomie indywidualnego lekarza lub na poziomie małych praktyk. W rzeczywistości, eksperymenty z indywidualną kapitalizacją przez plany zdrowotne w latach 90. okazały się być finansowo nie do opanowania dla lekarzy i wywołały obawy, że dla niektórych z potencjalnych potencjalnych korzyści lub strat finansowych podejście to jest etycznie trudne.
Pomyślne zastąpienie wypłaty lekarza pobierającego opłaty formą przyszłej płatności będzie wymagało zmian w organizacji praktyk lekarskich oraz w relacjach strukturalnych między lekarzami a szpitalami. Lekarze będą musieli współpracować ze specjalistami, współpracować ze szpitalami i być w stanie wspólnie reagować na nowe metody płatności
[hasła pokrewne: bluzy patriotyczne, odżywka do rzęs, przedłużanie włosów ]

Powiązane tematy z artykułem: bluzy patriotyczne odżywka do rzęs przedłużanie włosów

Posted by on 28 maja 2018

Był rok 1933. Stany Zjednoczone znalazły się w fazie poważnego spowolnienia gospodarczego, które miało stać się Wielkim Kryzysem. Dane z 1929 r. Pokazały, że amerykańskie wydatki na opiekę zdrowotną osiągnęły 4% produktu krajowego brutto USA, co stanowiło rzekomo zagrożenie dla odbudowy finansowej kraju. Po prawie rocznej pracy Komitet Kosztów Opieki Medycznej, któremu przewodniczył dr Ray Lyman Wilbur, prezes Uniwersytetu Stanford, opublikował swoje ustalenia i zalecenia.1 Pierwsze zalecenie dotyczące śmiałości brzmiało: Służba medyczna powinna być w większym stopniu dostarczone przez grupy lekarzy i pokrewnych praktyków, zorganizowane w taki sposób, aby utrzymywać wysokie standardy opieki i utrzymywać osobiste relacje między pacjentami a lekarzami. Komitet osiągnął to zalecenie po przejrzeniu dowodów na to, że środowisko grupowej praktyki zazwyczaj zapewniało lepszą jakość i bardziej wydajną opiekę niż dezagregowane formy praktyki. Niemniej jednak – z godnymi uwagi wyjątkami, takimi jak Klinika Mayo, System Zdrowia Geisinger, Kaiser Permanente (gdzie pracuję) i inne odosobnione przypadki zintegrowanych systemów dostarczania opartych na praktykach grupowych – przejście, do którego powołała się komisja, nie miało miejsca. Uważam, że tym razem musi się wydarzyć.
Stany Zjednoczone muszą udostępnić ubezpieczenie zdrowotne wszystkim obywatelom. Niedawny eksperyment w Massachusetts pokazał, że można uzyskać prawie uniwersalny zasięg, ale odpady wynikające z niepotrzebnej i niebezpiecznej opieki muszą zostać wyeliminowane, jeśli system ma być finansowo zrównoważony. Główną przyczyną niepotrzebnej opieki jest kosztowna napar z drogiej technologii i opłata za usługi lekarzy.2 Większość lekarzy chce zrobić to, co należy, dla swoich pacjentów. Najłatwiej jest im to zrobić, gdy ich decyzje dotyczące tego, jakie świadczenia są świadczone, są kierowane, w miarę możliwości, przez naukę i potrzeby pacjentów, a nie przez osobiste względy finansowe. Cel ten można osiągnąć w miarę dobrze poprzez spodziewaną wypłatę grupy lekarzy, która z kolei płaci lekarzom odpowiednie pensje. Specjalna komisja Massachusetts ds. Systemu płatności za opiekę zdrowotną ogłosiła niedawno, że zamierza odejść od opłaty za usługę na rzecz potencjalnych płatności, uważając, że zmiana ta może znacznie spowolnić wzrost wydatków na opiekę zdrowotną.
Ale jest problem. Okazało się, że spodziewana płatność za usługi lekarzy dobrze sprawdza się na poziomie grupy medycznej lub systemu opieki zdrowotnej, ale nie na poziomie indywidualnego lekarza lub na poziomie małych praktyk. W rzeczywistości, eksperymenty z indywidualną kapitalizacją przez plany zdrowotne w latach 90. okazały się być finansowo nie do opanowania dla lekarzy i wywołały obawy, że dla niektórych z potencjalnych potencjalnych korzyści lub strat finansowych podejście to jest etycznie trudne.
Pomyślne zastąpienie wypłaty lekarza pobierającego opłaty formą przyszłej płatności będzie wymagało zmian w organizacji praktyk lekarskich oraz w relacjach strukturalnych między lekarzami a szpitalami. Lekarze będą musieli współpracować ze specjalistami, współpracować ze szpitalami i być w stanie wspólnie reagować na nowe metody płatności
[hasła pokrewne: bluzy patriotyczne, odżywka do rzęs, przedłużanie włosów ]

Powiązane tematy z artykułem: bluzy patriotyczne odżywka do rzęs przedłużanie włosów