Posted by on 1 listopada 2018

Następnie sklasyfikowaliśmy szpitale zgodnie ze śmiertelnością skorygowaną o ryzyko i podzieliliśmy je na pięć równych grup (kwintyle). Korzystając z tego samego modelu korekty ryzyka, opisanego powyżej, porównaliśmy częstość powikłań ze skorygowanymi o ryzyko szpitalnymi kwintylami śmiertelności. Aby dodatkowo ocenić wpływ określonych powikłań na śmiertelność, porównaliśmy częstość występowania pojedynczych powikłań w szpitalnych kwintylach. Użyliśmy podobnych technik do oceny związku między śmiertelnością u pacjentów z poważnymi powikłaniami a całkowitą śmiertelnością w szpitalu. Aby ocenić uogólnienie naszych wyników, powtórzyliśmy naszą analizę z włączeniem wszystkich pacjentów do bazy danych. Wyniki te były zasadniczo identyczne z wynikami naszej głównej analizy i nie zostały tutaj przedstawione. Na koniec, aby potwierdzić solidność naszych wyników, przeprowadziliśmy specyficzną dla procedur analizę pięciu procedur związanych z największą liczbą zgonów okołooperacyjnych: kolektomią, naprawą tętniaka aorty brzusznej, obwodnicy dolnej części kończyn oraz kolana powyżej i poniżej kolana amputacja.
W tych analizach skorygowaliśmy niedopasowanie pacjentów w szpitalach (tj. Tworzenie klastrów), tworząc solidne błędy standardowe. Wszystkie analizy statystyczne zostały wykonane przy użyciu oprogramowania Stata (wersja 10.0).
Wyniki
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka demograficzna i kliniczna pacjentów, według szpitalnego kwiletu śmiertelności. Skorygowana o ryzyko ogólna liczba zgonów wahała się blisko dwa razy w całym kwintylu szpitala, od 3,5% w szpitalach o bardzo niskiej śmiertelności (najniższy kwintyl) do 6,9% w szpitalach o bardzo wysokiej śmiertelności (najwyższy kwintyl) (szanse współczynnik 2,04; 95% przedział ufności [CI], 1,73 do 2,39). Tabela podsumowuje populację badaną, podzieloną na straty według kwintyli śmiertelności szpitalnej. Ogólnie rzecz biorąc, pacjenci w szpitalach o podwyższonej śmiertelności byli bardziej skłonni do bycia nie-biali i palaczy. W sumie jednak nie było dowodów na systematyczne różnice w proporcjach między szpitalnymi kwintylami, o czym świadczyły bardzo podobne ogólne spodziewane wskaźniki zgonów. Ponadto szpitale o bardzo niskiej śmiertelności lub bardzo wysokiej śmiertelności przeprowadziły bardzo podobną mieszankę procedur. Na przykład między szpitalami o bardzo niskiej śmiertelności a szpitalami o bardzo wysokiej śmiertelności były prawie identyczne wskaźniki kolektomii (36,2% w porównaniu z 37,3%, P = 0,05), gastrektomia (2,3% w porównaniu z 2,1%, P = 0,19 ) oraz naprawę tętniaka aorty brzusznej (7,4% vs. 6,9%, P = 0,07).
Ryc. 1. Ryc. 1. Wskaźniki wszystkich komplikacji, głównych powikłań i zgonów po głównych powikłaniach, według szpitalnego kwiletu śmiertelności. Chociaż częstość występowania wszystkich powikłań i poważnych powikłań nie różniła się znacząco w obrębie kwintyli śmiertelności w szpitalu, wskaźnik zgonów u pacjentów z poważnymi powikłaniami był prawie dwa razy wyższy w szpitalach o bardzo wysokiej ogólnej śmiertelności, jak u osób o bardzo niskiej ogólnej śmiertelności (21,4% vs 12,5%, P <0,001).
Nie stwierdzono klinicznie istotnych różnic w częstości występowania powikłań lub poważnych powikłań w obrębie kwintyli w ogólnej śmiertelności szpitalnej (ryc. 1). Jeśli chodzi o indywidualne wskaźniki powikłań, szpitale o bardzo wysokiej śmiertelności miały nieco wyższy wskaźnik nieplanowanej intubacji niż szpitale o bardzo niskiej umieralności (4,6%
[patrz też: okulista po angielsku, zdrowie fizyczne definicja, grecki nos ]

Powiązane tematy z artykułem: grecki nos okulista po angielsku zdrowie fizyczne definicja

Posted by on 1 listopada 2018

Następnie sklasyfikowaliśmy szpitale zgodnie ze śmiertelnością skorygowaną o ryzyko i podzieliliśmy je na pięć równych grup (kwintyle). Korzystając z tego samego modelu korekty ryzyka, opisanego powyżej, porównaliśmy częstość powikłań ze skorygowanymi o ryzyko szpitalnymi kwintylami śmiertelności. Aby dodatkowo ocenić wpływ określonych powikłań na śmiertelność, porównaliśmy częstość występowania pojedynczych powikłań w szpitalnych kwintylach. Użyliśmy podobnych technik do oceny związku między śmiertelnością u pacjentów z poważnymi powikłaniami a całkowitą śmiertelnością w szpitalu. Aby ocenić uogólnienie naszych wyników, powtórzyliśmy naszą analizę z włączeniem wszystkich pacjentów do bazy danych. Wyniki te były zasadniczo identyczne z wynikami naszej głównej analizy i nie zostały tutaj przedstawione. Na koniec, aby potwierdzić solidność naszych wyników, przeprowadziliśmy specyficzną dla procedur analizę pięciu procedur związanych z największą liczbą zgonów okołooperacyjnych: kolektomią, naprawą tętniaka aorty brzusznej, obwodnicy dolnej części kończyn oraz kolana powyżej i poniżej kolana amputacja.
W tych analizach skorygowaliśmy niedopasowanie pacjentów w szpitalach (tj. Tworzenie klastrów), tworząc solidne błędy standardowe. Wszystkie analizy statystyczne zostały wykonane przy użyciu oprogramowania Stata (wersja 10.0).
Wyniki
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka demograficzna i kliniczna pacjentów, według szpitalnego kwiletu śmiertelności. Skorygowana o ryzyko ogólna liczba zgonów wahała się blisko dwa razy w całym kwintylu szpitala, od 3,5% w szpitalach o bardzo niskiej śmiertelności (najniższy kwintyl) do 6,9% w szpitalach o bardzo wysokiej śmiertelności (najwyższy kwintyl) (szanse współczynnik 2,04; 95% przedział ufności [CI], 1,73 do 2,39). Tabela podsumowuje populację badaną, podzieloną na straty według kwintyli śmiertelności szpitalnej. Ogólnie rzecz biorąc, pacjenci w szpitalach o podwyższonej śmiertelności byli bardziej skłonni do bycia nie-biali i palaczy. W sumie jednak nie było dowodów na systematyczne różnice w proporcjach między szpitalnymi kwintylami, o czym świadczyły bardzo podobne ogólne spodziewane wskaźniki zgonów. Ponadto szpitale o bardzo niskiej śmiertelności lub bardzo wysokiej śmiertelności przeprowadziły bardzo podobną mieszankę procedur. Na przykład między szpitalami o bardzo niskiej śmiertelności a szpitalami o bardzo wysokiej śmiertelności były prawie identyczne wskaźniki kolektomii (36,2% w porównaniu z 37,3%, P = 0,05), gastrektomia (2,3% w porównaniu z 2,1%, P = 0,19 ) oraz naprawę tętniaka aorty brzusznej (7,4% vs. 6,9%, P = 0,07).
Ryc. 1. Ryc. 1. Wskaźniki wszystkich komplikacji, głównych powikłań i zgonów po głównych powikłaniach, według szpitalnego kwiletu śmiertelności. Chociaż częstość występowania wszystkich powikłań i poważnych powikłań nie różniła się znacząco w obrębie kwintyli śmiertelności w szpitalu, wskaźnik zgonów u pacjentów z poważnymi powikłaniami był prawie dwa razy wyższy w szpitalach o bardzo wysokiej ogólnej śmiertelności, jak u osób o bardzo niskiej ogólnej śmiertelności (21,4% vs 12,5%, P <0,001).
Nie stwierdzono klinicznie istotnych różnic w częstości występowania powikłań lub poważnych powikłań w obrębie kwintyli w ogólnej śmiertelności szpitalnej (ryc. 1). Jeśli chodzi o indywidualne wskaźniki powikłań, szpitale o bardzo wysokiej śmiertelności miały nieco wyższy wskaźnik nieplanowanej intubacji niż szpitale o bardzo niskiej umieralności (4,6%
[patrz też: okulista po angielsku, zdrowie fizyczne definicja, grecki nos ]

Powiązane tematy z artykułem: grecki nos okulista po angielsku zdrowie fizyczne definicja