Posted by on 10 września 2018

Zależność od krwioplucie została zdefiniowana jako dwie lub więcej flebotomii w ciągu 24 tygodni przed badaniem przesiewowym i co najmniej jedna flebotomia w ciągu 16 tygodni przed badaniem przesiewowym (patrz Dodatek dodatkowy, dostępny wraz z pełnym tekstem tego artykułu). Kwalifikujący się pacjenci wykazywali oporność lub nietolerancję na hydroksymocznik zgodnie ze zmodyfikowanymi kryteriami ELN12 (patrz dodatek dodatkowy) – to znaczy, że wykazywali niewystarczającą odpowiedź na lub mieli niedopuszczalne skutki uboczne hydroksymocznika. Pacjenci z hematokrytem mniejszym niż 40% lub większym niż 45% weszli w okres kontrolny hematokrytu przed randomizacją; osoby z hematokrytem od 40 do 45% w ciągu 14 dni przed dniem mogą przejść bezpośrednio do randomizacji. Projekt badania
RESPONSE, która jest ciągłą próbą, jest międzynarodowym, zrandomizowanym, otwartym, wieloośrodkowym badaniem fazy 3 (patrz dodatek uzupełniający dla listy badaczy). Pacjentów stratyfikowano zgodnie ze stanem w odniesieniu do leczenia hydroksymocznikiem (niewystarczająca odpowiedź lub niedopuszczalne działania niepożądane) i losowo przydzielano, w stosunku 1: 1, do otrzymywania ruksolitynibu (w dawce początkowej 10 mg dwa razy na dobę) lub terapii jednego leku oceniane przez lekarza prowadzącego za najlepszą dostępną terapię (standardowa terapia). Zwiększenie dawki miało na celu uzyskanie i utrzymanie hematokrytu poniżej 45% w przypadku braku upuszczenia krwi, zmniejszenie wielkości śledziony (ocenianej za pomocą badania palpacyjnego) i normalizację liczby białych krwinek i płytek krwi. Obniżki dawki lub przerwy były wymagane dla określonych cytopenii stopnia 2 lub wyższego (patrz Dodatek dodatkowy). Standardowa terapia została wybrana przez badacza i mogła obejmować hydroksymocznik (w dawce, która nie powodowała niedopuszczalnych działań ubocznych), interferon lub pegylowany interferon, pipobroman, anagrelid, immunomodulatory, takie jak lenalidomid lub talidomid, lub brak leczenia; fosfor-32, busulfan i chlorambucil były zabronione. Standardowa terapia może zostać zmieniona z powodu braku reakcji lub toksycznych efektów wymagających przerwania leczenia. Wszyscy pacjenci otrzymywali aspirynę w małej dawce, chyba że była ona medycznie przeciwwskazana.
Pacjenci przydzieleni do standardowej terapii mogliby przejść do ruksolitynibu w 32 tygodniu, jeśli pierwotny punkt końcowy nie byłby spełniony lub później w przypadku progresji choroby (kwalifikowalność do upuszczenia krwi, progresja splenomegalii lub oba). Dane odcięcia dla analizy pierwotnej wystąpiły, gdy wszyscy pacjenci osiągnęli 48 tydzień lub zaprzestali leczenia.
Punkty końcowe
Pierwszorzędowym punktem końcowym był odsetek pacjentów, którzy kontrolowali zarówno hematokryt, jak i redukcję o 35% lub więcej w objętości śledziony od punktu wyjściowego w 32 tygodniu, co oceniono za pomocą centralnie ocenianych badań MRI lub CT. Kontrola hematokrytu została zdefiniowana jako określona w protokole niekwalifikowalność do puszczenia krwi od tygodnia 8 do 32 i nie więcej niż jeden przypadek kwalifikowalności do puszczenia krwi między randomizacją a tygodniem 8; Pierwotny punkt końcowy 32 tygodnia odzwierciedla początkowe 8 tygodni plus dodatkowe 24 tygodnie leczenia. Uprawnienia do pobierania krwi zostały zdefiniowane jako hematokryt o ponad 45%, który był co najmniej o 3 punkty procentowe wyższy niż poziom wyjściowy lub o hematokryt większy niż 48%, w zależności od tego, która wartość była niższa (niezależnie od tego, czy przeprowadzono upuszczenie krwi). Drugi punkt końcowy z kontrolą I typu obejmował odsetek pacjentów, u których wystąpiła odpowiedź pierwotna (tj. Tych, u których uzyskano oba składniki złożonego pierwszorzędowego punktu końcowego) w tygodniu 32, który utrzymywał się w 48. tygodniu oraz odsetek pacjentów, którzy miał całkowitą remisję hematologiczną (zdefiniowaną jako kontrola hematokrytu, liczba płytek krwi .400 × 109 na litr i liczba białych krwinek .10 × 109 na litr) w tygodniu 32. Inne punkty końcowe obejmowały czas trwania odpowiedzi (patrz Dodatek Dodatek), zmniejszenie objawów i bezpieczeństwo.
Objawy
Zgłoszone przez pacjenta wyniki oceniano za pomocą formularza pacjenta do oceny objawów dysfunkcji mieloproliferacyjnych (MPN-SAF), Europejskiej Agencji Badań i Leczenia Raka (EORTC) Kwestionariusz Jakości Życia – Rdzeń 30 (QLQ-C30) (wyższy wyniki na światowym stanie zdrowia – jakość skali życia i funkcjonujące skale wskazują na poprawę), Skala Wpływu Świądu Symptom (wyższe wyniki wskazują na większą nasilenie świądu) oraz Pacjent Globalne Wrażenie Zmiany (odpowiedzi wahają się od bardzo bardzo ulepszonych do bardzo duzo gorszy). MPN-SAF zastosowano do oceny 14 objawów chorobowych w skali od 0 (nieobecny) do 10 (najgorszy z możliwych). Poza całkowitym wynikiem objawów MPN-SAF (suma wyników dla 14 objawów) określono wyniki dla poszczególnych objawów i skupień objawów.
Bezpieczeństwo
Populacja objęta bezpieczeństwem obejmowała wszystkich pacjentów, którzy otrzymali co najmniej jedną dawkę badanego leku, w tym tych, którzy nie otrzymywali żadnego leku w ramach standardowej terapii, jeśli poddani zostali procedurom lub ocenom postrandomizacji
[hasła pokrewne: mastocytoza skórna, psychoterapia dzieci i młodzieży, odbudowa kości szczęki ]

Powiązane tematy z artykułem: mastocytoza skórna odbudowa kości szczęki psychoterapia dzieci i młodzieży

Posted by on 10 września 2018

Zależność od krwioplucie została zdefiniowana jako dwie lub więcej flebotomii w ciągu 24 tygodni przed badaniem przesiewowym i co najmniej jedna flebotomia w ciągu 16 tygodni przed badaniem przesiewowym (patrz Dodatek dodatkowy, dostępny wraz z pełnym tekstem tego artykułu). Kwalifikujący się pacjenci wykazywali oporność lub nietolerancję na hydroksymocznik zgodnie ze zmodyfikowanymi kryteriami ELN12 (patrz dodatek dodatkowy) – to znaczy, że wykazywali niewystarczającą odpowiedź na lub mieli niedopuszczalne skutki uboczne hydroksymocznika. Pacjenci z hematokrytem mniejszym niż 40% lub większym niż 45% weszli w okres kontrolny hematokrytu przed randomizacją; osoby z hematokrytem od 40 do 45% w ciągu 14 dni przed dniem mogą przejść bezpośrednio do randomizacji. Projekt badania
RESPONSE, która jest ciągłą próbą, jest międzynarodowym, zrandomizowanym, otwartym, wieloośrodkowym badaniem fazy 3 (patrz dodatek uzupełniający dla listy badaczy). Pacjentów stratyfikowano zgodnie ze stanem w odniesieniu do leczenia hydroksymocznikiem (niewystarczająca odpowiedź lub niedopuszczalne działania niepożądane) i losowo przydzielano, w stosunku 1: 1, do otrzymywania ruksolitynibu (w dawce początkowej 10 mg dwa razy na dobę) lub terapii jednego leku oceniane przez lekarza prowadzącego za najlepszą dostępną terapię (standardowa terapia). Zwiększenie dawki miało na celu uzyskanie i utrzymanie hematokrytu poniżej 45% w przypadku braku upuszczenia krwi, zmniejszenie wielkości śledziony (ocenianej za pomocą badania palpacyjnego) i normalizację liczby białych krwinek i płytek krwi. Obniżki dawki lub przerwy były wymagane dla określonych cytopenii stopnia 2 lub wyższego (patrz Dodatek dodatkowy). Standardowa terapia została wybrana przez badacza i mogła obejmować hydroksymocznik (w dawce, która nie powodowała niedopuszczalnych działań ubocznych), interferon lub pegylowany interferon, pipobroman, anagrelid, immunomodulatory, takie jak lenalidomid lub talidomid, lub brak leczenia; fosfor-32, busulfan i chlorambucil były zabronione. Standardowa terapia może zostać zmieniona z powodu braku reakcji lub toksycznych efektów wymagających przerwania leczenia. Wszyscy pacjenci otrzymywali aspirynę w małej dawce, chyba że była ona medycznie przeciwwskazana.
Pacjenci przydzieleni do standardowej terapii mogliby przejść do ruksolitynibu w 32 tygodniu, jeśli pierwotny punkt końcowy nie byłby spełniony lub później w przypadku progresji choroby (kwalifikowalność do upuszczenia krwi, progresja splenomegalii lub oba). Dane odcięcia dla analizy pierwotnej wystąpiły, gdy wszyscy pacjenci osiągnęli 48 tydzień lub zaprzestali leczenia.
Punkty końcowe
Pierwszorzędowym punktem końcowym był odsetek pacjentów, którzy kontrolowali zarówno hematokryt, jak i redukcję o 35% lub więcej w objętości śledziony od punktu wyjściowego w 32 tygodniu, co oceniono za pomocą centralnie ocenianych badań MRI lub CT. Kontrola hematokrytu została zdefiniowana jako określona w protokole niekwalifikowalność do puszczenia krwi od tygodnia 8 do 32 i nie więcej niż jeden przypadek kwalifikowalności do puszczenia krwi między randomizacją a tygodniem 8; Pierwotny punkt końcowy 32 tygodnia odzwierciedla początkowe 8 tygodni plus dodatkowe 24 tygodnie leczenia. Uprawnienia do pobierania krwi zostały zdefiniowane jako hematokryt o ponad 45%, który był co najmniej o 3 punkty procentowe wyższy niż poziom wyjściowy lub o hematokryt większy niż 48%, w zależności od tego, która wartość była niższa (niezależnie od tego, czy przeprowadzono upuszczenie krwi). Drugi punkt końcowy z kontrolą I typu obejmował odsetek pacjentów, u których wystąpiła odpowiedź pierwotna (tj. Tych, u których uzyskano oba składniki złożonego pierwszorzędowego punktu końcowego) w tygodniu 32, który utrzymywał się w 48. tygodniu oraz odsetek pacjentów, którzy miał całkowitą remisję hematologiczną (zdefiniowaną jako kontrola hematokrytu, liczba płytek krwi .400 × 109 na litr i liczba białych krwinek .10 × 109 na litr) w tygodniu 32. Inne punkty końcowe obejmowały czas trwania odpowiedzi (patrz Dodatek Dodatek), zmniejszenie objawów i bezpieczeństwo.
Objawy
Zgłoszone przez pacjenta wyniki oceniano za pomocą formularza pacjenta do oceny objawów dysfunkcji mieloproliferacyjnych (MPN-SAF), Europejskiej Agencji Badań i Leczenia Raka (EORTC) Kwestionariusz Jakości Życia – Rdzeń 30 (QLQ-C30) (wyższy wyniki na światowym stanie zdrowia – jakość skali życia i funkcjonujące skale wskazują na poprawę), Skala Wpływu Świądu Symptom (wyższe wyniki wskazują na większą nasilenie świądu) oraz Pacjent Globalne Wrażenie Zmiany (odpowiedzi wahają się od bardzo bardzo ulepszonych do bardzo duzo gorszy). MPN-SAF zastosowano do oceny 14 objawów chorobowych w skali od 0 (nieobecny) do 10 (najgorszy z możliwych). Poza całkowitym wynikiem objawów MPN-SAF (suma wyników dla 14 objawów) określono wyniki dla poszczególnych objawów i skupień objawów.
Bezpieczeństwo
Populacja objęta bezpieczeństwem obejmowała wszystkich pacjentów, którzy otrzymali co najmniej jedną dawkę badanego leku, w tym tych, którzy nie otrzymywali żadnego leku w ramach standardowej terapii, jeśli poddani zostali procedurom lub ocenom postrandomizacji
[hasła pokrewne: mastocytoza skórna, psychoterapia dzieci i młodzieży, odbudowa kości szczęki ]

Powiązane tematy z artykułem: mastocytoza skórna odbudowa kości szczęki psychoterapia dzieci i młodzieży